SmartAvenue

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Η δεκαετία του 40




Mια «μαύρη» δεκαετία λόγω του πολέμου όπου δεν υπήρχε ιδιαίτερη ανάπτυξη στην μόδα. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η μόδα των γυναικών της δεκαετίας του 1940 υπαγορεύθηκε από τον Αδόλφο Χίτλερ!  Οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές τάσεις καθόρισαν τη  μόδα. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος άλλαξε τον κόσμο της μόδας για πάντα.



Η τάση στα ρούχα παίρνει  στρατιωτική μορφή. Οι βάτες γίνονται βασικό αξεσουάρ στις μπλούζες, στα σακάκια και στα φορέματα. «Ανδρόγυνα» ταγέρ και φούστες με πιέτες. Τα παπούτσια γίνονται πέδιλα με χονδρό τακούνι ή διπλές σόλες και συνδυάζονται με κοντά καλτσάκια. Οι πρώτες ύλες έτσι και αλλιώς είναι δυσεύρετες αφού τις χρησιμοποιήσουν για πολεμικό εξοπλισμό. Τα κουμπιά χρησιμοποιούνται μόνο εάν έχουν κάποια χρησιμότητα και όχι για διακόσμηση, το μέταλλο για φερμουάρ καταργείται γιατί είναι απαραίτητο στον στρατό. Οι γυναίκες της εποχής εκείνης έκαναν ανακύκλωση υλικών ράβοντας παλτά και ζακέτες από παλιές κουβέρτες. Την εποχή εκείνη η εξαγωγή ενός φορέματος της υψηλής γαλλικής ραπτικής ισοδυναμούσε με την εισαγωγή ενός τόνου κάρβουνου.





Κατά την διάρκεια του πόλεμου οι Γερμανοί ήθελαν να μετακομίσουν τους μεγάλους οίκους μόδας που ήταν στην Γαλλία στο Βερολίνο και την εκ νέου ίδρυση της έδρας της υψηλής ραπτικής ,αφού προηγουμένως είχαν δρομολογήσει  μια  νέα γενιά  γερμανών  σχεδιαστών λεηλατώντας τα αρχεία των Γάλλων. Έτσι ώστε το Βερολίνο να γίνει η πρωτεύουσα της μόδας.



Το Παρίσι έχασε την θέση του στον κόσμο της μόδας διότι ο κόσμος αγανάκτησε από τους περισσότερους σχεδιαστές που τάχθηκαν με τους Γερμανούς. Η Coco Chanel ήταν μία από αυτούς, η οποία έκλεισε τον οίκο μόδας. Απεχθανόταν τους Εβραίους και τον κουμμουνισμό. Συνάπτει σχέση με υψηλόβαθμο Γερμανό αξιωματούχο και οι Γερμανοί την αποκαλούσαν «οριζόντια συνεργάτιδα».




Οι επιδείξεις μόδας στην γαλλική πρωτεύουσα δεν μειώθηκαν αλλά σε αυτές παρεβρισκόντουσαν σύζυγοι και ερωμένες υψηλόβαθμων Γερμανών αξιωματικών. Μια από τις επιδείξεις με πληθώρα κόσμου ήταν του Γάλλου Λισιέν Λελόνγκ. Ο Λισιέν δεν ήταν σχεδιαστής αλλά διατηρούσε οίκο μόδας και σε αυτόν εργάστηκαν μεγάλα ονόματα, ένα από αυτά ήταν του Κριστιάν Ντιόρ. Ο Κριστιάν σχεδίαζε ρούχα για τον Λελόνγκ από το ‘41 εώς το ’46. Ο Κριστιάν Ντιόρ με τα λεφτά του πατέρα του διατηρούσε γκαλερί οπού πουλούσε έργα τέχνης μεγάλων καλλιτεχνών όπως του Πάπλου Πικάσο αλλά στην δεκαετία του '30 χρεοκόπησε. Έτσι μεταγενέστερα πιάνει δουλειά στον οίκο μόδας του Λελόνγκ και τον Δεκέμβριο του ’46 γίνονται τα εγκαίνια του δικού του οίκου μόδας και το ’47 πραγματοποιεί την πρώτη του επιδείξει μόδας έτσι μια μεγάλη ιστορία στον χώρο της υψηλής ραπτικής ξεκίνησε.

 


Μετά την λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου δεν άλλαξε κάτι άμεσα στην βιομηχανία της μόδας. Η οικονομία άνθιζε σιγά- σιγά.

Τροπικές εκτυπώσεις και εξωτικά εμπριμέ έγιναν δημοφιλές. Τα χρώματα και η εμφάνιση του Μεξικού και της Λατινικής Αμερικής έφεραν νέα χρώματα όπως το terra-cotta και το τυρκουάζ. Εμπνευσμένες φούστες από την καλλιτέχνιδα Frida Kahlo.




Ο Κριστιάν Ντιόρ το 1947 παίρνει τα ηνία στον χώρο της μόδας και το πρώτο που λάνσαρε ήταν η γραμμή Α, αυτό ήταν το “New look” το οποίο συγκλόνισε και ενθουσίασε. Ο ποδόγυρος ήταν μακρύς σε φούστες και φορέματα. Πλατιά καπέλα και σφιχτή περίμετρος η οποία σχημάτιζε το σχήμα της κλεψύδρας. Το μήκος της φούστας ήταν από τα μέσα του γονάτου μέχρι τα μέσα της κνήμης. Άφθονη ποσότητα σε ύφασμα όπου σε κάποιους φάνηκε υπερβολή αλλά γρήγορα ο κόσμος τον ακολούθησε και έγινε ο βασιλιάς της μόδας.




Ανάμεσα στους  σχεδιαστές που εκείνη την εποχή που έπαιζαν σημαντικό ρόλο ήταν Ο Cristobal Balenciaga ένας ισπανός σχεδιαστής μόδας. Το 1919 είχε ανοίξει οίκο μόδας στο Σαν Σεμπάστιαν και το 1937 μετακόμισε στο Παρίσι λόγω του εμφυλίου πολέμου.




Ο Pierre Balmain ήταν Γάλλος σχεδιαστής μόδας και ιδρυτής του ομώνυμου οίκου μόδας. Δημιουργούσε με κομψότητα και απλότητα. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης επιχείρησης χονδρικού εμπορίου υφάσματος στην Προβηγκία ενώ η μητέρα του εργαζόταν σε κατάστημα με γυναικεία ρούχα που διατηρούσαν οι δύο αδελφές της. Έτσι, από παιδί, έμαθε τα πάντα για το ύφασμα. Δούλευε στον οίκο μόδας του Λελόνγκ μαζί με το Κριστιάν Ντιόρ. Το φθινόπωρο του 1945 άνοιξε τον δικό του οίκο μόδας. Παρουσίασε φορέματα εφαρμοστά στην μέση και μακρυές φούστες σε σχήμα καμπάνας. Έκανε δημοφιλή την εσάρπα σε βραδινές και κοκτέιλ εμφανίσεις. Μαζί του το 1948 θα δουλέψει ένας ακόμα γνωστός σχεδιαστής που θα απασχολήσει τις επόμενες δεκαετίες, ο Gerard Pipart.
 
 



Ο Jacques Fath ήταν Γάλλος σχεδιαστής μόδας ο οποίος θεωρήθηκε ένα από τα τρία ονόματα που άσκησαν επιρροή στα μεταπολεμικά χρόνια της υψηλής ραπτικής ενώ οι υπόλοιποι είναι ο Christian Dior και Pierre Balmain. Η πρώτη συλλογή ρούχων την έκανε το 1937. Έχει σχεδιάσει κουστούμια σε πολλά κινηματογραφικά έργα.






Ο Jean Dessès (Jean Dimitre Verginie Dessès) ένας από τους σημαντικότερους σχεδιαστές μεταξύ 1940-1960, με δημιουργίες κυρίως βραδινές τουαλέτες με πτυχές κατασκευασμένες από μουσελίνα και σιφόν επηρεασμένες από αρχαία ελληνικά και αιγυπτιακά ενδύματα. Άλλωστε ήταν γεννημένος στην Αίγυπτο και ήταν ελληνικής καταγωγής. Σε ηλικία 11 ετών σχεδίασε το πρώτο του φόρεμα που ήταν για την μητέρα του.  Το 1937 δημιούργησε το δικό του οίκο μόδας και το 1946 δημιούργησε μία εταιρεία αρωμάτων με την δικία του επωνυμία.
 



Ίνδαλμα εκείνης της εποχής είναι η Rita Hayworths  με πραγματικό όνομα Margarita Carmen Cansino . Μεσουράνησε την δεκαετία του 40 και εκτός από το όνομα όπου στην αρχή λεγόταν Rita Cansino άλλαξε και το χρώμα το μαλλιών από σκούρο καστανό σε σκούρο κόκκινο για να προσελκύσει περισσότερους ρόλους.

Από την Rita επηρεάστηκαν στην τάση για τα χτενίσματα εκείνη την εποχή, μαλλί πλούσιο και μακρύ. Χωρίστρα στο πλάι με συνδυασμό μπούκλες στο τελείωμα ήταν μία εμφάνιση ιδανική για βραδινή έξοδο.







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

SmartAvenue